28.8.14

όταν θα ξαναγεννηθώ
θα'μαι ένα λιπόσαρκο ποίημα
που θα μιλά
για γερασμένες χορεύτριες που
κουνάνε ακόμα
τα πόδια τους καθισμένες σε καρέκλες.
και δεν ξεχνώ
πως ήμουν κάποτε μια λευκή τριανταφυλλιά
έξω απ'τις φυλακές
κι έβλεπα τους δεσμοφύλακες
να σβήνουν τ'αστέρια
για να μην ονειρεύονται οι κρατούμενοι
 
 
 
γιώργος μπουρλής_φλέβα που σπάει
 
 
 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου