7.4.13

#
καιρο τωρα εχω την αισθηση οτι εχουμε μπει σε ενα ξεχαρβαλωμενο αμαξι και τρεχουμε με χιλια
αγνωστο το προς τα που,αγνωστο μεχρι ποτε
ιλιγγος
αγωνια
πονος
φοβος
θα τα καταφερουμε;
θα βγουμε ζωντανοι;
να δωσουμε τελος σε ολο αυτο;
πως να απαλυνουμε τα σημαδια αγωνιας απο το σωμα μας;
μα εκει στο βαθος ειναι ενα γλυκο ζεστο φως
εκει θελαμε να φτασουμε ε;
μα γιατι απομακρυνεται;
αμφιβολια
ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ
μπορουμε;
αξιζει;
και οταν φτασουμε; πως θα ειμαστε; κουρασμενοι; απογοητευμενοι; ερωτευμενοι; θα ειμαστε ΕΜΕΙΣ;
προσπαθεις να με πεισεις οτι το θες; εγω σε πιστευω; εγω το θελω;

φοβαμαι
κρυωνω
σε παρακαλω,λιγο ακομα
μεινε λιγο ακομα

#
οταν περνανε μηνες και δεν σε εχω δει
φοβαμαι οτι με ξεχνας
με κυριευει η απελπισια
κι εγω...κι εγω καποιες φορες δεν σε αναγνωριζω
και κατι στη φωνη σου με τρομαζει
ενας τρομος που χυνεται μεσα μου σαν δηλητηριο
ΚΑΙ μια ελπιδα οτι η επομενη πτηση θα με φερει κοντα σου και θα παρω το αιμα μου πισω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου