29.11.10

Was a long and dark December
When the banks became cathedrals
And a fog became God


.My nerves are poles that unfroze

3 σχόλια:

  1. Μάθε να σκίζεις στα δυο ότι αγγίζεις,έτσι θα επιβιώσεις.
    Ερωτεύομαι τη φωνή σου που πάντα ψυθιρίζει.
    Ηδονικά με βασανίζεις και με χτυπάς στο τοίχο δίχως αντισφαιρικό.
    Πήγαινε να φτιαξεις ιδέες στο μυαλουδάκι σου φωνάζω.
    Εκεί ναι εκεί βάλε με γυμνή σε μια πολυθρόνα και βίασέ με.
    Πάντα έξυπνος.Πάντα παίζεις με ανθρώπινες ψυχές.
    Προς τι το γέλιο πάλι?
    Τι στο διάολο ζητάς από μένα?
    Βασάνισέ με όσο θές εγώ από αυτή την πολυθρόνα δεν φεύγω αν δεν βγώ κερδισμένη.
    Πουτάνα αλλά κερδισμένη «φίλε» μου.
    Πώς χωράς πάντα και με τα δυο σου πόδια στο μυαλό μου?
    Άντε χάσου και μη κυνηγάς φαντάσματα.
    Εγώ εδώ είμαι.Θές κι άλλο?πάρτο!
    Τα σκέλια ανοιχτά και το μυαλό στενό.
    Να πηδάς ψυχές τι εύκολο ε?
    Από το λάκκο,από αυτό το κενό εγώ θα ξεκολλήσω.
    Ίσως να με κόλλησες λίγο από το μαζοχισμό σου,
    αλλά το εγώ πώς αλλιώς να τραφεί κι αυτό?
    Κοράκι από πάνω μου δεν αφήνεις τα κομμάτια μου.
    Τρώγε τρώγε λαίμαργα αφέντη όλα θα γυρίσουν ανάποδα.
    Πές μου μόνο τι θα σκεφτείς όταν δείς τα δουλικά να χορεύουν πάνω από το πτώμα σου μια μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. επειδή σε εκφράζουν στα στλέλνω.
    απλά μου βγήκαν,τα διάβασα και λέω send immediately στη Σάρα! ^^

    ΑπάντησηΔιαγραφή