12.10.10

βρέχει ή με φτύνει το ταβάνι ;


Δυστυχώς ή ευτυχώς όλοι κάποια στιγμή πιάνουμε πάτο. Χάνω συχνά τον εαυτό μου σε τούτη την πόλη. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο χρόνος άλλοτε είναι φίλος κι άλλοτε εχθρός. Πες μου λοιπόν. Είσαι φίλος ή εχθρός; Αναζητώ λίγο ύπνο μα οι μαύροι μου κύκλοι τρομάζουν πλέον τους φίλους μου. Κι αν γίνω σκιά, θα τους τρομάζω ακόμα;Σήμερα βρέχει κι ίσως αύριο βρέξει πάλι.. Μπήκε για τα καλά το φθινόπωρο μα δεν είναι τούτο η έγνοια μου. Είναι εκείνο το αγκαλιασμένο ζευγάρι στο μετρό που τόσο μου θύμισε το καλοκαίρι που πέρασε. Ναι.. αύριο σίγουρα θα βρέξει.. Και τι μ’αυτό? Τριγυρνάω σα βρεγμένη γάτα καιρό τώρα.Ε λοιπόν σταμάτα να περιμένεις πότε θα ξεπαγιάσεις και βγάλε το σεσουάρ από το ντουλάπι! Μπορεί ο καιρός να μοιάζει καταθλιπτικός κι εσύ να νιώθεις σαν ποντίκι στη φάκα αλλά σίγουρα ο ήλιος θα κάνει και πάλι την εμφάνισή του. Πόσες φορές ακόμα θα περπατήσεις το δωμάτιό σου σάρα; Δεν πόνεσαν τα πόδια σου ήδη ; Ίσως υπάρχει και πιο εύκολος τρόπος να βρεις τον εαυτό σου.. χωρίς να ματώσεις. Είναι σκληρή η πόλη. Γάμα το χθες και πες τι κάνουμε σήμερα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου